OKRES KRYTYKI

Potem przyszedł okres bezwzględnej, obsesyjnej krytyki. Coraz bardziej na plan pierwszy przed na­ród wysuwało się państwo. Państwo to była historia. „W duszach polskich istniała żywa trwała granica przynależności pań­stwowej ludzi do Polski, choć jej jako państwa nie było” (1924) — to było dla tej ideologii uzasadnie­nie programu federalistycznego, federacji nie naro­dów, lecz ludzi złączonych historią, wspólną trady­cją państwową. Odezwa z r. 1919 była odezwą do „mieszkańców” byłego Wielkiego Księstwa Litew­skiego, a nie do jego narodów, była apelem do hi­storii ponad współczesnym pojęciem narodu. W pań­stwie na planie pierwszym wysuwano jego „intere­sy moralne” (1926), przestawało ono w ten sposób być narzędziem narodu, lecz skoro było wartością moralną, to naród był narzędziem w jego rękach.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących edukacji i wiedzy. Wpisy które tutaj zamieszczam dotyczą wiedzy z rożnych dziedzin życia. Mam nadzieję, że forma bloga Ci się spodoba. Zapraszam do czytania!