Kategoria: Nauka i społeczeństwo

PATRZĄC W PRZYSZŁOŚĆ

Już wówczas „tęskniąc do normalnego przejawu życia narodowego, jakim jest państwo polskie”, jak mówił w r. 1922, kształtował swą działalność tak, jakby państwo istniało.Równocześnie, znów patrząc w swą przeszłość, stwierdzał, że szukał „czynników, które potęgują siły jednostki i narodu”. Równocześnie, chyba aż do r. 1922, do momentu zamordowania pierwszego prezydenta Rzeczypospolitej i bezkarności moral­nych sprawców tego mordu, sądził, „że gdy idzie o      odrodzenie bytu państwowego musi z tym formalnym odrodzeniem iść odrodzenie duszy Pola­ka, duszy odrodzonej dla dania siły i mocy przy konieczności przetrwania i przewalczenia początków naszego życia”. Ale widział to odrodzenie tylko w jednym okresie, mówił, że był „dumny ze swego narodu” tylko o tym okresie r. 1919, gdy „moja decyzja”, decyzja powołania sejmu ustawodawczego, „została usłuchana”, gdy posłowie do niego „zostali wybrani na mój rozkaz” (przemówienie 3 lipea 1923).

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących edukacji i wiedzy. Wpisy które tutaj zamieszczam dotyczą wiedzy z rożnych dziedzin życia. Mam nadzieję, że forma bloga Ci się spodoba. Zapraszam do czytania!

OKRES KRYTYKI

Potem przyszedł okres bezwzględnej, obsesyjnej krytyki. Coraz bardziej na plan pierwszy przed na­ród wysuwało się państwo. Państwo to była historia. „W duszach polskich istniała żywa trwała granica przynależności pań­stwowej ludzi do Polski, choć jej jako państwa nie było” (1924) — to było dla tej ideologii uzasadnie­nie programu federalistycznego, federacji nie naro­dów, lecz ludzi złączonych historią, wspólną trady­cją państwową. Odezwa z r. 1919 była odezwą do „mieszkańców” byłego Wielkiego Księstwa Litew­skiego, a nie do jego narodów, była apelem do hi­storii ponad współczesnym pojęciem narodu. W pań­stwie na planie pierwszym wysuwano jego „intere­sy moralne” (1926), przestawało ono w ten sposób być narzędziem narodu, lecz skoro było wartością moralną, to naród był narzędziem w jego rękach.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących edukacji i wiedzy. Wpisy które tutaj zamieszczam dotyczą wiedzy z rożnych dziedzin życia. Mam nadzieję, że forma bloga Ci się spodoba. Zapraszam do czytania!

CECHA WSPÓŁCZESNOŚCI

Cechą współczesności od połowy XIX w. jest, iż „narody całe szły milionami na to, by państwo po­pierać’’ (1924), te nowe siły były „dla państwa”, a nie państwo dla nich. W miejsce słowa „naród” mamy w konstytucji kwietniowej 1935 r. — polityczno- prawnym skodyfikowaniu tej ideologii — słowo „państwo”; w miejsce zasady suwerenności naro­du — stanowisko nadrzędne głowy państwa, okre­ślone przez Józefa Piłsudskiego jako „wysoka praca regulacyjna całości państwa”. Państwo, „wspólne dobro wszystkich obywateli”, jest tworem historii, dziełem pokoleń przekazywanym przez nie sobie „w spadku dziejowym”. Historyzm w określeniu narodu, upatrywanie w państwie niezbędnej formy istnienia narodu przekształciło się w pogląd, że państwo jest jedyną formą istnienia narodu.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących edukacji i wiedzy. Wpisy które tutaj zamieszczam dotyczą wiedzy z rożnych dziedzin życia. Mam nadzieję, że forma bloga Ci się spodoba. Zapraszam do czytania!

WALKA NARODU

Walka narodu o własne państwo zrodziła kult pań­stwa. Kult państwa przybrał skrajną formę w usu­nięciu na plan drugi pojęcia i roli narodu. Doktryna odrzucająca nacjonalizm, a równocześne szukająca w solidaryzmie społecznym wyjścia z konfliktów klasowych, demokratyczna i liberalna w odrzucaniu nacjonalizmu, hamująca nieunikniony proces prze­kształceń klasowych w haśle solidaryzmu, nieodłącz­nym od historycznego pojęcia narodu, szukać mu­siała swego legitymizmu ponad narodem, nie poza narodem, w ujmowaniu funkcji państwa jako kształ­tującej naród — w przeciwieństwie do ujęć widzą-, cych czynnik kształtujący w narodzie, w walce spo­łecznej o przekształcenie narodu. W tym była ana­chronicznie konserwatywna, a równocześnie o ileż bardziej humanistyczna niż endecki nacjonalizm.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących edukacji i wiedzy. Wpisy które tutaj zamieszczam dotyczą wiedzy z rożnych dziedzin życia. Mam nadzieję, że forma bloga Ci się spodoba. Zapraszam do czytania!

NACJONALISTYCZNE POJĘCIE

Nacjonalistyczne pojęcie narodu rodziło się w po­zytywizmie warszawskim. W pozytywizmie, zgodnie z doktryną „pracy organicznej”, usuwającej na da­leki plan problemy polityczne, miało postać nacjo­nalizmu gospodarczegolW r. 1883 pisał Aleksander Świętochowski w „Prawdzie”: „Każdy naród, który nie zamiera, lecz żyje i postępuje, musi być zaborczym, jeżeli nie orężnie, to cywilizacyjnie. Mianowi­cie los wytworzył przed naszym narodem szerokie pole podbojów handlowo-przemysłowych, którego dotąd nie opanowaliśmy dostatecznie i na którym odnieść możemy pewniejsze zwycięstwo niż na tym, na którym dotąd pokładaliśmy naszą ufność.” Burzuazyjne pojęcie indywidualnej konkurencji społecz­no-gospodarczej jednostek, w której zwyciężają bez­względniejsi i silniejsi, przeniesiono na teren kon- urencji narodów, do sfery gospodarczej ją ograni­czając.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących edukacji i wiedzy. Wpisy które tutaj zamieszczam dotyczą wiedzy z rożnych dziedzin życia. Mam nadzieję, że forma bloga Ci się spodoba. Zapraszam do czytania!